poprostumadusia.pl

blog o książkach, podróżach i Krakowie

Alt Sidebar
Random Article
Search
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem

No Widgets found in the Sidebar Alt!

  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Kroki między nami” Ana Maya – recenzja

    19/08/2025 /

    W pośpiechu dnia codziennego, w natłoku informacji wyskakujących bez przerwy z telewizora, głośnych filmików, od których czasem aż telefon paruje, warto znaleźć kilka chwil, by odetchnąć. Dla mnie takimi momentami są właśnie te, kiedy sięgam po książkę i po kilku…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Rewolwer obok Biblii. W co wierzy Ameryka” Maciej Jarkowiec – recenzja przedpremierowa

    12/08/2025 /

    Dzień po urodzinach. To zawsze dla mnie taka graniczna data, po której zawsze mówię, że wezmę się w garść i zacznę robić to wszystko, co od dawna odkładałam. To trochę jak z nauką w trakcie sesji, że zaczynam już cisnąć…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Ludobójstwo w Afryce. Niemieckie zbrodnie kolonialne” David Olusoga, Casper W. Erichsen – recenzja

    08/08/2025 /

    W ten pierwszy tydzień sierpnia wytaczam zdecydowanie najtrudniejsze pozycje, które czekają od dawna na recenzję. "Ludobójstwo w Afryce. Niemieckie zbrodnie kolonialne" przeczytałam od razu w okolicach premiery, ale wyjątkowo ciężko było mi się zebrać, żeby napisać o niej coś więcej.…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Martwe imiona” Agnieszka Ewa Rybka – recenzja przedpremierowa

    04/08/2025 /

    Pierwszy tydzień sierpnia postanowiłam rozpocząć czymś naprawdę dobrym. W najbliższą środę swoją premierę będzie miał thriller Agnieszki Ewy Rybki "Martwe imiona", który przeczytałam jednym tchem już kilka ładnych dni temu. I przyznam się szczerze, że ta historia ciągle we mnie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Zdradzony przez Kościół. Historia chłopca, który pozwał Papieża” Colm O’Gorman – recenzja

    03/08/2025 /

    Są takie tematy, o których ciężko jest mówić nawet szeptem. To zwykle kwestie, które pozostają tak mocnym tabu, że najczęściej wypieramy je z pamięci bądź zamiatamy pod dywan, bo przecież niemożliwe, żeby tak się stało. To wszystko muszą być jakieś…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Punkty przecięcia” Paulina Cedlerska – recenzja

    01/08/2025 /

    Różne są powody, dla których sięgam po konkretną książkę. Zwykle jest to interesujący opis, często wystarczy piękna okładka, ale "Punkty przecięcia" Pauliny Cedlerskiej przyciągnęły mnie miejscem akcji. Piaski na Mierzei Wiślanej to wyjątkowo malownicza miejscowość dosłownie na końcu świata, do…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Barcelona. Opowieści o mieście” Joan de Déu Prats – recenzja przedpremierowa

    29/07/2025 /

    Uwielbiam Hiszpanię! Już kilka razy byliśmy tam na dłuższych wyjazdach, zwiedzając większość jej fascynujących krain, ale ciągle nie udało nam się dojechać do Barcelony, chociaż jest to miasto, do którego ciągnie mnie obecnie najbardziej. Po cichu liczę, że jesienią wreszcie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Nieznane oblicza Wikingów” Eleanor Barraclough – recenzja

    28/07/2025 /

    Ach, któż z nas swego czasu nie rozpływał się (z wielu różnych powodów) w zachwytach nad serialem "Wikingowie"! Podziwianie ich przygód na małym ekranie, tych wszystkich mężnych bohaterów, charyzmatycznych kobiet, surowych krajobrazów i brutalnych walk na pewno wielu przybliżyło znajomość…

    czytaj dalej
    By Madusia
89101112

Kilka słów o mnie

książki.
podróże.

a w skrócie:
obecnie w Krakowie.
lat 38.
oczy niebieskie.

w razie pytań:
kontakt@poprostumadusia.pl

Tagi

andaluzja (16) andora (2) beskidy (2) bieszczady (4) chorwacja (24) czechy (5) galicja (6) grecja (2) góry (35) hiszpania (33) jaskinia (3) jezioro (11) jura (6) kantabria (1) kastylia - la mancha (8) kastylia-leon (1) korona gór polski (15) kraj basków (3) kujawsko-pomorskie (3) la rioja (2) lombardia (4) mazury (5) miasto (53) mierzeja wiślana (6) morawy (3) morze (37) pieniny (2) podlasie (2) podsumowanie (5) polska (63) premiera (114) recenzja (329) stolice europejskie (6) sudety (8) szlak orlich gniazd (3) słowacja (3) tatry (9) toskania (11) warmia (4) wiatraki (4) włochy (17) zamek (11) zapowiedzi (44) zea (5) żagle (18)

Archiwa

Meta

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

poprostumadusia

Na taki thriller psychologiczny czekałam, chociaż Na taki thriller psychologiczny czekałam, chociaż nawet tego nie wiedziałam!

Czasami wystarczy jedno wydarzenie, żeby całe poczucie bezpieczeństwa rozsypało się jak domek z kart. I właśnie od takiego momentu zaczyna się historia Joanny, głównej bohaterki najnowszej książki Alicji Sinickiej „Laurka”.

Poznajemy ją jako szczęśliwą, spełnioną kobietę,  której życie o sto osiemdziesiąt stopni zmienia jedna noc, kiedy nakryła włamywaczy we własnym domu. Strach, trauma i życie w ciągłym napięciu sprawiają, że wraz z mężem postanawiają się przeprowadzić, żeby w nowym miejscu spróbować zacząć żyć normalnie.

Nowe osiedle, mili sąsiedzi, przyjazna atmosfera, początkowo wszystko wygląda sielankowo. Problem jednak w tym, że bardzo szybko okazuje się, że za tym spokojem kryje się coś bardzo niepokojącego. A kiedy młodsza córka sąsiadki w podzięce za opiekę wręcza jej laurkę ze słowem „pomocy” wszystkie strachy budzą się ze zdwojoną siłą…

Napięcie rośnie z każdą stroną, a razem z Joanną zaczynamy się zastanawiać, co jest prawdą, komu można ufać i czy największe zagrożenie faktycznie czai się na zewnątrz. To jeden z tych thrillerów psychologicznych, w których człowiek zaczyna gubić się razem z bohaterką i sam już nie wie, co jest rzeczywistością, a co tylko strachem i paranoją. Przerażające uczucie, a przecież my tylko towarzyszymy głównej bohaterce.

„Laurka” jest gęsta od emocji, niepokoju i napięcia, serio, naprawdę dawno nie czytałam thrillera, który aż tak wszedłby mi do głowy. Pod koniec musiałam robić przerwy, żeby trochę odetchnąć, bo ta historia momentami naprawdę przytłacza.

„Laurka” ma swoją premierę jutro i osobiście uważam, że to totalny must read tej wiosny. Ta książka robi taki nieporządek w chaosie, że po prostu trzeba ją przeczytać!

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_wab 

#polskiebookstagramy #wiosenne_kwiaty_fotowtorek_2026 #czytajpolsko #recenzjaprzedpremierowa #guineapigoftheday
Są takie książki, do których wracamy jak do staryc Są takie książki, do których wracamy jak do starych przyjaciół. A kiedy takie spotkanie odbywa się po dwudziestu latach, to wiąże się z wieloma oczekiwaniami i lekkim strachem, że jednak zbyt wiele się zdarzyło i zmieniło. Takie właśnie odczucia towarzyszyły mi, gdy sięgnęłam po najnowszą książkę Katarzyny Grocholi.

„Właśnie, że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później” już po kilku pierwszych stronach pomyślałam, że tęskniłam za Judytą. I chociaż minęły dwie dekady, bohaterowie się postarzeli, a życie napisało im nowe scenariusze, to klimat pozostał dokładnie taki, jakim go zapamiętałam.

Zawsze najbardziej boję się takich powrotów po latach, że wyjdą z tego odgrzewane kotlety, które tylko zepsują wspomnienia. Na szczęście, na wielkie szczęście tutaj nic takiego się nie wydarzyło. Nadal jest lekko, ciepło, zabawnie i bardzo życiowo. Są cięte riposty, nieprawdopodobne zbiegi okoliczności, rozmowy przy stole, sielskie życie i relacje międzyludzkie, czyli dokładnie wszystko to, za co pokochałam kiedyś tę serię.

Ta książka jest jak spotkanie po latach na werandzie u znajomych, z kieliszkiem wina, wspomnieniami i opowieściami, co tam w życiu słychać. Dużo uśmiechu, trochę wzruszeń i ogromna dawka nostalgii.

I mam tylko jedną uwagę - zdecydowanie za szybko ta książka się skończyła. Został niedosyt i taka pustka, jaka pojawia po wyjeździe od dobrych znajomych. Polecam z całego serduszka, nawet jeszcze sami nie wiecie, jak bardzo potrzebujecie tej historii!

PS. Jak dorosnę to nadal chcę być jak Ulka!

Premiera w środę 25.03.2026

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwoliterackie 

#czytajpolsko #recenzjaprzedpremierowa #guineapigsofinsta #polskiebookstagramy #zdjeciedlaksiazki
Za każdym wielkim mężczyzną stoi kobieta. Witold G Za każdym wielkim mężczyzną stoi kobieta. Witold Gombrowicz miał starszą siostrę - Irenę, której postać z niebytu historii wydobyła Aleksandra Gąsowska.

Autorka wykonała kawał wielkiej roboty, aby z fragmentów listów, artykułów i dokumentów odtworzyć życie Irena Gombrowicz, pozornie nudnej kobiety, ale obdarzonej niezwykłą inteligencją, odważną społecznie i zdecydowanie wyprzedzającą swoje czasy.

Irena też całkiem nieźle władała piórem, pisząc przeróżne artykuły, a nawet poezję czy też sztuki teatralne, często skrywając swoją tożsamość pod pseudonimami. Była społeczniczką, działała w organizacjach katolickich, poruszała w swoich tekstach tematy trudne i niewygodne, szczególnie dotyczące roli kobiet w społeczeństwie. Jednocześnie przez lata wspierała literacką karierę brata w Polsce, chociażby przekazując maszynopis „Ferdydurke” pierwszym recenzentom.

Ich relacja nie była prosta, bowiem różnili się niemal wszystkim, a pomimo tego byli sobie bardzo bliscy. Niestety Irena przed śmiercią zniszczyła większość swojej korespondencji, przez co wiele historii i emocji przepadło bezpowrotnie. To ogromna szkoda, bo zapewne byłaby to fascynująca opowieść o rodzeństwie, literaturze i trudnych wyborach życiowych.

Jako miłośniczka kobiecych biografii jestem tą książką naprawdę zachwycona i bardzo się cieszę, że Irena Gombrowicz wróciła do zbiorowej pamięci czytelników. Zdecydowanie polecam, to lektura warta uwagi. I nie tylko dla kobiet!

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwoznakpl 

#recenzjaksiążki #czytampolskichautorów #biografia #ksiazkanadzis #polskiebookstagramy
Pierwszy dzień wiosny, więc czas na recenzję książ Pierwszy dzień wiosny, więc czas na recenzję książki ze śniegiem w tytule, a co! Skandynawskie kryminały ZAWSZE dobrze siadają! 

Kiedy w jednej chwili tracisz pracę, związek i dach nad głową, dobrze jest mieć siostrę, która wyśle cię do swojego domu w szwedzkim kurorcie narciarskim, żebyś mogła poukładać życie na nowo. Taki początek ma historia Hanny Ahlander z książki „Co skrywa śnieg”, będącej pierwszym tomem cyklu „Morderstwa w Åre”.

Szybko okazuje się, że nawet osobiste problemy i dylematy nie są w stanie przytępić policyjnego nosa Hanny, a spokojna, zimowa miejscowość skrywa znacznie więcej tajemnic niż można się spodziewać. Zamarznięte zwłoki nastolatki znalezione na wyciągu narciarskim uruchamiają śledztwo, którego konsekwencji zupełnie nikt się nie spodziewał…

To bardzo dobry typowy skandynawski kryminał - spokojniejszy, bardziej psychologiczny, z chłodnym klimatem, który robi całą robotę. Trzyma w napięciu, zmusza do myślenia i pozostawia z niedosytem, który ugasić może tylko kolejny tom przygód Hanny i Daniela. Polecam, jeśli jego lektura jest jeszcze przed Wami!

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwosqn 

#recenzjaksiążki #polskiebookstagramy #czytanietopasja #kochamczytać #ksiazkanadzis
Wychodzenie ze strefy komfortu nie jest najłatwiej Wychodzenie ze strefy komfortu nie jest najłatwiejszą sprawą, ale czasem potrafi zaskoczyć. 

Dokładnie tydzień temu w Poznaniu miało miejsce niezwykłe wydarzenie - Crime Story zorganizowane przez @wydawnictwofilia 

Przebodźcowana do granic możliwości po targach wahałam się czy iść, ale przemogłam się i niczego nie żałuję. To było coś niesamowitego, doświadczenie, które na długo ze mną zostanie.

Fantastyczną dyskusja prowadzona przez @pigoutbox sprawiała, że śmiechom nie było końca. Zebrani na scenie autorzy dawali z siebie wszystko i takiego spotkania życzę każdemu. 

@agatakunderman_autorka 
@sara.antczak.autorka 
@marekstelar 
@gbrudnik 
@przemyslawkowalewski.autor 

Brawa dla Was, porwaliście wszystkich na sali.💜

A później nastąpiła część mniej oficjalna, sprzyjająca nawiązywaniu nowych znajomości i bardzo pouczającym dyskusjom - szczególnie o pozycji kobiet w pisarskim świecie - tu wielkie ukłony dla @opowiem_ci i @izabelajaniszewska.autorka 

I jeszcze piękna ścianka, na którą zaciągałam wszystkich: @zbrodniaiksiazkara @czytanie.na.platanie @aannaa_czyta @mamopoczytajsobie 

I spotkałam wreszcie na żywo @weronikamathia_autorka z @ewa_przydryga 💜

A na koniec wielkie podziękowania dla poznańskiej ekipy @muuvapparel - pomogli mi znaleźć odpowiednią sukienkę na wyjście.💜

Także tak - czasem warto wyjść ze swojej skorupy, bo prawdziwe życie nie jest tylko w komputerku.💜

#crimestory #polskibookstagram #bookstagrampl #książkoholiczka #recenzentkaksiążek
Gotowi na weekend? Książki wybrane? Ja mam tyle, ż Gotowi na weekend? Książki wybrane? Ja mam tyle, że chyba się w nich zakopię i nie wyjdę do poniedziałku - i tak, ciągle nie zaczęłam nic z poznańskiego stosu.😆

Polki w Ameryce. Historie kobiet, które wyruszyły za ocean i podbiły świat” to książka, która już na pierwszy rzut oka zachwyca wydaniem, no bo przepraszam, ale soczysta zieleń, złocone detale i bogactwo fotografii robią świetne wrażenie!

A w środku znajdziemy historie kobiet,tych znanych i mniej oczywistych, które próbowały odnaleźć się w kraju nieograniczonych możliwości. Czy amerykański sen naprawdę istnieje? Losy bohaterek pokazują, że czasem tak, aczkolwiek droga do niego bywa bardzo różna - od spektakularnych sukcesów po żmudne budowanie swojej pozycji krok po kroku. Jedno jest niezaprzeczalne- determinacji, zaradności i siły Polkom nie brakuje.

Mam jednak mieszane uczucia co do tej lektury. Autorka, mająca również epizod emigracyjny za sobą, dzieli się własnymi doświadczeniami z życia w USA, co z jednej strony daje ciekawą perspektywę „od kuchni”, ale z drugiej bywa mocno przytłaczające. Jej osobiste wstawki pojawiają się po każdej historii i sprawiają, że to ona wysuwa się na pierwszy plan, a pozostałe bohaterki stają się jedynie tłem.

To nie jest zła książka, można bowiem z niej wynieść sporo ciekawostek, szczególnie o codziennym życiu w Stanach. Na pewno dla osób, które dopiero poznają historie Polek za oceanem, będzie wartościowym i przystępnym wprowadzeniem. Osobiście liczyłam na coś więcej i dlatego odczuwam wobec niej spory niedosyt.

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwoluna 

#recenzjaksiążki #polskiebookstagramy #flatlaytoday #bookstagrampl📚 #czytambolubie
Zaobserwuj na Instagramie
madusia 2026 ©
  • Facebook
  • Instagram
Back to top