poprostumadusia.pl

blog o książkach, podróżach i Krakowie

Alt Sidebar
Random Article
Search
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem

No Widgets found in the Sidebar Alt!

  • Podróże

    Jak dobrze nam zdobywać góry: krokusy w Dolinie Chochołowskiej

    15/04/2023 /

    Pozdrowienia z Zakopanego! Nasz tegoroczny sezon wyjazdowy rozpoczynamy u stóp Tatr, w naszym ostatnio ulubionym domku. A skoro mamy połowę kwietnia, to postanowiliśmy w ten piękny dzień wybrać się na mały spacer po najpopularniejszej w tym okresie dolinie w Polsce…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Jak dobrze nam zdobywać góry: zimą do Murowańca przez Psią Trawkę

    10/04/2021 /

     Ponad pięć miesięcy temu napisałam ostatniego posta na blogasku i zamilkłam. Ostatni pandemiczny rok wywraca wszystko do góry nogami, więc żeby znaleźć coś pozytywnego w tym całym chaosie, postanowiłam wrócić do pisania. Nie mógł to jednak być ot taki sobie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Jak dobrze nam zdobywać góry: spontaniczna Kłodzka Góra. :)

    23/08/2020 /

      Wróciliśmy! Tegoroczne wakacje z powodu sytuacji koronawirusowej nieco nam się pozmieniały i postawiliśmy na zwiedzanie naszego pięknego kraju. Udało nam się w sierpniu wyłuskać kilka dni wolnego i wyjechać w przepiękne rejony Kotliny Kłodzkiej. A tam, ku naszej wielkiej…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Lifestyle

    Żeby 2019 nie był gorszy! :)

    31/12/2018 /

           Sylwester! Kończymy rok 2018 i z nadzieją witamy dzisiaj w nocy ten nowy – 2019! Witamy z nadzieją, że będzie dla nas łaskawy i wiarą, że nie będzie gorszy niż ten, który dzisiaj żegnamy. Osobiście nie mogę…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Opowieści z południa Europy – migawki z podróży.

    02/04/2018 /

           Jak to zwykle bywa po powrocie z wyjazdu szybciutko wrzucam migawki, żeby móc pokazać, gdzie nas nosiło. A tym razem przeszliśmy samych siebie (ale tak to bywa, gdy człowiek przed wyjazdem siedzi sam w domu przez tydzień…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Chorwackie opowieści: jak dobrze nam zdobyć czasem górę w przerwie od żeglowania. ;)

    11/02/2018 /

            Już prawie połowa lutego, czas szybko biegnie i bardzo dobrze, bo dzięki temu coraz bliżej do wiosny. Zdecydowanie mam dość zimy, zimna i tej strasznej krakowskiej szarości. I dlatego dzisiaj postanowiłam odpocząć nieco od hiszpańskich opowieści…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Jak dobrze nam zdobywać góry: Waligóra. :)

    26/07/2017 /

           Totalnie niewakacyjne mam te wakacje. 😉 Ale liczę po cichu, że sobie to odbiję we wrześniu, gdy znów pożeglujemy po chorwackim wybrzeżu i w listopadzie, bo znów lecimy do Hiszpanii. Także na razie staram się nie narzekać,…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Podróże

    Jak dobrze nam zdobywać góry: Królowa Śnieżka. :)

    25/01/2017 /

          Strasznie kiepski ten styczeń jest pod względem zdrowotnym – Tomasz znowu chory, Nataszka znowu dostała krwotoków i przez dwa kolejne tygodnie męczymy się ze strzykawkami. Na razie jednak poprawy brak, co nie wróży dobrze na przyszłość, bo…

    czytaj dalej
    By Madusia
12345

Kilka słów o mnie

książki.
podróże.

a w skrócie:
obecnie w Krakowie.
lat 38.
oczy niebieskie.

w razie pytań:
kontakt@poprostumadusia.pl

Tagi

andaluzja (16) andora (2) beskidy (2) bieszczady (4) chorwacja (24) czechy (5) galicja (6) grecja (2) góry (35) hiszpania (33) jaskinia (3) jezioro (11) jura (6) kantabria (1) kastylia - la mancha (8) kastylia-leon (1) korona gór polski (15) kraj basków (3) kujawsko-pomorskie (3) la rioja (2) lombardia (4) mazury (5) miasto (53) mierzeja wiślana (6) morawy (3) morze (37) pieniny (2) podlasie (2) podsumowanie (5) polska (63) premiera (111) recenzja (321) stolice europejskie (6) sudety (8) szlak orlich gniazd (3) słowacja (3) tatry (9) toskania (11) warmia (4) wiatraki (4) włochy (17) zamek (11) zapowiedzi (44) zea (5) żagle (18)

Archiwa

Meta

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

poprostumadusia

Siedem filiżanek, siedmiu mężczyzn i jedno życie p Siedem filiżanek, siedmiu mężczyzn i jedno życie pełne wspomnień tak w skrócie można opisać najnowszą książkę Sylwii Markiewicz, chociaż wewnątrz natkniemy się na zdecydowanie więcej.

U schyłku życia często przychodzi moment rozliczeń z przeszłością, a dla Ludwiki Mayer, słynnej aktorki, to także czas na podjęcie najważniejszej decyzji: kto zaopiekuje się jej niepełnosprawną córką Emilią, gdy jej już zabraknie?

Ludwika nie może liczyć na partnera, bowiem wszyscy jej ukochani odeszli przed nią. A było ich aż siedmiu, po których pozostały wspomnienia i siedem tytułowych filiżanek, będących pretekstem do historii o miłości, stracie, karierze i samotności.

Każda herbata to kolejna opowieść. Czasem wzruszająca, czasem gorzka, a czasem pełna ploteczek i anegdot z życia aktorki. W tle pojawia się też rodzina, która zaczyna wykazywać większe zainteresowanie Ludwiką, licząc na przekazanie spadków i opieki nad Emilią. Nikt jednak nie ukrywa, co w tym rozrachunku ma większe znaczenie.

„Siedmiu mężczyzn i siedem filiżanek Ludwiki Mayer” to historia o pamięci, wyborach i o tym, że niektórych decyzji nie warto odkładać na później, o czym pisze do czytelnika sama Ludwika w swoim liście. Osobiście te fragmenty wywarły na mnie największe wrażenie.

Choć książkę czyta się bardzo przyjemnie i ma ciekawy pomysł, zostawiła mnie z mocnym niedosytem, chciałabym spędzić z Ludwiką zdecydowanie więcej czasu. Niektóre historie aż proszą się o rozwinięcie i szkoda, że się go nie doczekały.

Mimo tego - polecam, jest tu dużo pięknych emocji i ciepła. A i wątek kryminalny się znajdzie, który jest prawdziwym zaskoczeniem. 

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_pascal 

#czytampolskichautorów #czytamirecenzuję #polskiebookstagramy #czytajpolsko #flatlayzksiazka
Babeczki, przyjaciółki, koleżanki, siostry, znajom Babeczki, przyjaciółki, koleżanki, siostry, znajome i nieznajome - z okazji naszego święta życzę Wam, żebyśmy zawsze miały wybór. 

I z tego powodu to właśnie dziś chciałam napisać o pewnej niezwykłej książce „Wojenny Klub Książki” autorstwa Kate Thompson. 

Podczas II wojny światowej okupacja miała wiele twarzy i nawet na pozornie spokojnych Wyspach Normandzkich życie mieszkańców było naznaczone strachem, kontrolą i ciągłą niepewnością. I to właśnie tam rodziło się ciche bohaterstwo, o którym nie usłyszymy jednak na lekcjach historii.

Biblioteka Grace La Motté i listonoszka Bea Gold
tworzą tytułowy klub książki, będący małą oazą wolności w świecie zdominowanym przez cenzurę i strach. W czasach, gdy niektóre książki mogły zaprowadzić człowieka prosto do obozu koncentracyjnego, Grace ukrywa zakazane tytuły pod niewinnymi okładkami poradników i potajemnie przekazuje je mieszkańcom wyspy. Bea zaś korzysta z swojej funkcji, by zapobiegać donosom, których plagą zbierała coraz szczerzę żniwo.

Bo w czasie wojny bohaterstwem bywały rzeczy pozornie drobne: pożyczenie książki, przechwycenie listu z donosem, ostrzeżenie sąsiada. 

Kate Thompson w swoich książkach pokazuje, jak skomplikowane były ludzkie wybory w okupacyjnej rzeczywistości. Tu nic nie jest czarno-białe, bowiem każdy walczy z własnym strachem, słabościami i pragnieniem ochrony bliskich. Emocje wybuchały gwałtownie, oceny stawały się boleśnie jednoznaczne, często niemające nic wspólnego z prawdą. 

„Wojenny Klub Książki” to nie tylko poruszająca powieść historyczna, ale też hołd dla zwyczajnych kobiet, które każdego dnia walczyły o zachowanie człowieczeństwa i odrobiny normalności. To także wyjątkowa opowieść o sile przyjaźni, nawiązywaniu relacji na przekór konwenansom, które w wojennym czasie straciły na znaczeniu.  I o miłości, bo czymże byłby świat bez niej…. 

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstało we współpracy barterowej z @wydawnictwoliterackie 

#recenzjaksiążki #czytamirecenzuję #recenzentkaksiążek #polskiebookstagramy #dzieńkobiet
Macie ulubionego Autora bądź Autorkę? Jeśli tak, t Macie ulubionego Autora bądź Autorkę? Jeśli tak, to oznaczcie go w komentarzu (albo u siebie na story czy w poście), bowiem dzisiaj świętujemy Międzynarodowy Dzień Pisarzy i Pisarek.
Chociaż w ten symboliczny sposób doceńmy ich pracę i pokażmy, że są dla nas ważni.

W moim gronie na pewno znajdzie się @majcher_magdalena 
@przemyslawkowalewski.autor @bartosz_szczygielski @weronikamathia_autorka @malgorzataoliwiasobczak @monikaraspen_z_sudetow @zagubionywkarkonoszach @izabelajaniszewska.autorka 

Część z nich będzie miała premiery swoich nowych książek już niedługo, a na blogasku właśnie pojawiły się marcowe zapowiedzi!

Link w bio!

a zdjęcie z Seszeli, gdzie na wyspie Mahe można wędrować po niezwykłych trasach widokowych i zachwycać się dziką naturą.

#dziki_fotowtorek_2026 #polskibookstagram #takczytam #womanportrait #czytaniejestsexy
Czytaliście „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher? Czytaliście „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher? 

Dzisiaj premierę ma trzeci tom, a Borys Dyrda w „Rechtorce” nie jest już tym samym człowiekiem, którego poznaliśmy wcześniej. Po wydarzeniach z „Freli” rozsypał się emocjonalnie, stał się wycofany, pełen poczucia winy i przekonany, że nie należy mu się nic dobrego. Odsuwa od siebie tych, którzy go kochają, jakby karał się za wcześniejsze błędy.

A jednak, gdy w Katowicach dochodzi do brutalnego morderstwa nauczycielki, a o zbrodnię oskarżona zostaje nastolatka, koleżanka córki Krysi, Borys wobec prośby partnerki o pomoc nie potrafi przejść obojętnie. Nastolatka przyznaje się do winy, a policja jest gotowa zamknąć sprawę, chociaż coś tu wyraźnie nie gra. I właśnie wtedy Dyrda zaczyna śledztwo, które okaże się bardziej osobiste, niż mógłby przypuszczać.

Magdalena Majcher po raz kolejny serwuje nam mocną, psychologiczną historię, w której emocje grają pierwsze skrzypce. „Rechtorka” to nie tylko kryminał, powiedziałabym raczej, że to opowieść o stracie, ojcostwie, konsekwencjach własnych decyzji i o tym, jak trudno jest wybaczyć samemu sobie.

To piękne i bolesne domknięcie trylogii. Widać wyraźnie, jak bardzo Borys zmienił się od czasu „Bajtla”. Dorósł, aczkolwiek cena tej dojrzałości okazała się wyjątkowo wysoka.

Jeśli jeszcze nie znacie Kryminalnego Śląska, polecam przeczytać całość jednym tchem. To dopiero wtedy widać pełnię tej historii i rozwój głównego bohatera.

Szersza recenzja czeka na blogasku (jak i wcześniejszych tomów), a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_wab 

#polskibookstagram #czytampolskichautorów #zdjeciedlaksiazki #recenzjaksiążki #czytamirecenzuję
Na którą premierę dziś czekaliście? #polskibookst Na którą premierę dziś czekaliście?

#polskibookstagram #polskiebookstagramy #premieryksiążkowe #świnkowybookstagram #czytanietopasja
Potępienie zła to wciąż nie to samo co czynienie d Potępienie zła to wciąż nie to samo co czynienie dobra.

Szczególnie dziś, w czwartą rocznicę wojny za naszą wschodnią granicą, te słowa nabierają mocniejszego znaczenia, choć i tak poraziły mnie swoją prostotą w trakcie lektury jutrzejszej premiery. 

„Pragniemy zawiadomić, że jutro zostaniemy zabici wraz z rodzicami” to porażająco aktualny reportaż, napisany w 1998 roku przez Philipa Gourevitcha, o krwawych wydarzeniach w Rwandzie cztery lata wcześniej. 

Wiosną 1994 roku, po kwietniowej katastrofie samolotu z prezydentem na pokładzie w Rwandzie rozpoczęła się rzeź Tutsi, która w ciągu zaledwie stu dni pochłonęła nawet milion osób. Brzmi strasznie, a było jeszcze gorzej. 

To nie jest przyjemny reportaż. 
Nie może taki być.
To zapis wspomnień tych, którym udało się przetrwać.
To relacja autora, który tylko rok po tych wydarzeniach na własne oczy widział miejsca największych kaźni.
To też historia cichych bohaterów i głośnych oprawców, stojących po tej samej stronie.
To przede wszystkim gorzka diagnoza wzniosłego pustosłowia, za którym nic nie idzie.

Bądźcie gotowi na bezsilność, na łzy, na złość i nie szukajcie tu pociechy, nie będzie jej.

To jedna z tych książek, które powinno przeczytać się raz w życiu.

Potępienie zła to wciąż nie to samo co czynienie dobra…

Premiera jutro, recenzja na blogasku - współpraca barterowa z @filialiteracka 

#recenzjaksiążki #czytamirecenzuję #polskiebookstagramy #zdjeciedlaksiazki #czytajpolsko
Zaobserwuj na Instagramie
madusia 2026 ©
  • Facebook
  • Instagram
Back to top