poprostumadusia.pl

blog o książkach, podróżach i Krakowie

Alt Sidebar
Random Article
Search
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem

No Widgets found in the Sidebar Alt!

  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Nic takiego” Katarzyna Puzyńska – recenzja

    17/11/2025 /

    Niezwykle ciężko jest się autorom wyrwać ze stworzonej przez siebie bezpiecznej przystani, którą są wielotomowe serie. Jeśli kilka pierwszych okaże się sukcesem, to zaufane grono fanów potrafi wybaczyć każde szaleństwo i wypatrywać z nadzieją każdego kolejnego tomu. Tym mocniej szanuję…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Sekta śmierci” John Glatt – recenzja przedpremierowa

    07/10/2025 /

    John Glatt to prawdziwy mistrz true crime i nie ma w tym stwierdzeniu ani grama przesady. Jego doskonałe reportaże czytam zawsze z zapartym tchem, szczególnie dotyczące tych spraw, o których u nas było stosunkowo cicho. Autor nie ocenia, tylko rzetelnie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Dzieci lwa” Marcin Meller – recenzja

    24/11/2024 /

    Marcina Mellera polubiłam od pierwszego wejrzenia, gdy dawno temu prowadził jeden z lepszych polskich programów, którym był "Agent". Pierwsza edycja szybko zyskała miano kultowej i mimo upływu wielu (naprawdę wielu lat) pamiętam ją doskonale. O dziwo jednak, z książkami Mellera…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „W głąb” Katarzyna Bonda – recenzja przedpremierowa

    20/10/2024 /

    Znalazłam książkę roku 2024! I chociaż wieloma się zachwycałam, a sporo zapewne jeszcze przede mną, to Katarzyna Bonda rozwaliła system swoją najnowszą powieścią. Po raz pierwszy brakuje mi słów, żeby wyrazić to, co czuję po jej przeczytaniu. "W głąb" to…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Powiedz wszystkim, że zabiłam Marię” Monika Lubińska – recenzja przedpremierowa

    05/10/2024 /

    Myślałam, że pory roku nie mają wpływu na mój dobór lektur, ale jednak jest inaczej. Jesień, szczególnie ta pochmurna, zimna i deszczowa, nastraja mnie melancholijnie i zamiast sięgnąć po coś lżejszego, co nieco podniesie mnie na duchu, wytaczam najcięższe działa.…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Ambulans jedzie na wieś” Aleksandra Kozłowska

    06/03/2024 /

    Zdarzają mi się czasem takie chwile, gdy zgadzam się na jakąś współpracę recenzencką, a później mam problem, żeby przeczytać książkę, bo się jej po prostu boję. Taką właśnie sytuację miałam w przypadku "Ambulans jedzie na wieś", ponieważ skupia się ona…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Zaczytana Madusia: „Krew w piach” Katarzyna Bonda – recenzja przedpremierowa

    05/03/2024 /

    Jeśli chodzi o twórczość Katarzyny Bondy, to przyznam szczerze, że mam bardzo mieszane uczucia. Kilka lat temu pochłaniałam jej książki jedną za drugą, aż spotkałam się z serią Cztery Żywioły, która pokonała mnie w trzecim tomie. Od tamtej pory nie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Kraków

    Rzuć wszystko i chodźże na wschód słońca na Kopiec Krakusa!

    20/06/2021 /

    Lato wybuchło z całych sił… i nie przyniosło powiewu optymizmu i chęci do działania. Postawiłam jednak na metodę małych kroczków, więc powoli wracam do pisania. Ostatnie dni obfitowały w wiele zdarzeń, ale między innymi wybraliśmy się w przerwie między meczami…

    czytaj dalej
    By Madusia
1234

Kilka słów o mnie

książki.
podróże.

a w skrócie:
obecnie w Krakowie.
lat 38.
oczy niebieskie.

w razie pytań:
kontakt@poprostumadusia.pl

Tagi

andaluzja (16) andora (2) beskidy (2) bieszczady (4) chorwacja (24) czechy (5) galicja (6) grecja (2) góry (35) hiszpania (33) jaskinia (3) jezioro (11) jura (6) kantabria (1) kastylia - la mancha (8) kastylia-leon (1) korona gór polski (15) kraj basków (3) kujawsko-pomorskie (3) la rioja (2) lombardia (4) mazury (5) miasto (53) mierzeja wiślana (6) morawy (3) morze (37) pieniny (2) podlasie (2) podsumowanie (5) polska (63) premiera (119) recenzja (340) stolice europejskie (6) sudety (8) szlak orlich gniazd (3) słowacja (3) tatry (9) toskania (11) warmia (4) wiatraki (4) włochy (17) zamek (11) zapowiedzi (45) zea (5) żagle (18)

Archiwa

Meta

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

poprostumadusia

Są takie książki, które nie opowiadają historii, o Są takie książki, które nie opowiadają historii, one ją szepczą krzycząc. Albo odwrotnie.

„Tak za dużo dla mnie” Darko Cvijetica to nie jest zwykła lektura. To ciężar. Cichy, lepki, zostający pod skórą.

Filip wraca po latach, jednak nie jako banita, nie jako wyrzut sumienia, tylko jako bohater. On, skazany za zbrodnie przeciwko ludzkości. Świat bywa przewrotny w sposób, którego nie potrafię zrozumieć.

Darko Cvijetić operuje słowami jak skalpelem, oszczędne, precyzyjne, na zimno. Tną bez ostrzeżenia, zostawiając nas sam na sam z zagadnieniami, na które nie znamy odpowiedzi. Jak zrozumieć zło, gdy brak wyjaśnienia? 

„To za dużo dla mnie” opowiada o historii, która nie znika, tylko zmienia właściciela. I tylko jeszcze  gdzieś w głowie szumi nam pytanie, czy kiedyś powiemy jej dość?

Chciałabym mieć taką nadzieję. Cvijetić też.

To nie jest książka dla każdego, ale każdy powinien ją przeczytać. 

Premiera w środę, 22.04

Próba szerszej recenzji czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @oficyna_noir_sur_blanc 

#recenzjaksiazki #polskiebookstagramy #recenzjaprzedpremierowa #ksiazkoholizm #polskibookstagram
Gotowi na nadchodzący tydzień? Ja zaskakująco tak, Gotowi na nadchodzący tydzień? Ja zaskakująco tak, ale to pewnie jakiś błąd w matrixie.

„Zły opiekun” to kontynuacja losów Kornela Malickiego, znanego z „Porzuconego dziecka reportażysty, który wraca w Bieszczady nie tylko po materiał do kolejnej książki, ale przede wszystkim po własne rozliczenia. Wołkowyja nad Jeziorem Solińskim skrywa tragedię sprzed lat, wakacyjny szkolny obóz, strzały, śmierć kilkunastu uczniów i dziewczyna, której ciała nigdy nie odnaleziono. A chociaż minęły już prawie dekady, prawda o tamtych wydarzenia ciągle kryje się w cieniu. Wszystkim wystarczył fakt, że winny tej masakry sam wymierzył sobie sprawiedliwość.

Kornel nie jest w tej sprawie bezstronny, przeciwnie, ma swój konkretny cel i swoją teorię opartą o postać ówczesnego opiekuna, a obecnie dyrektora szkoły. Głównym problemem staje się fakt, że każdy z żyjących jeszcze świadków pamięta tamto lato inaczej. Im głębiej wchodzimy w tę historię, tym bardziej wszystko się rozmywa i nic już nie jest tak jednoznaczne, jak to się wydawało na początku.

Najmocniej uderzyła mnie jednak druga linia czasowa, ta retrospektywna, w której się poznajemy wydarzenia oczami Michała, wykluczonego, samotnego chłopaka, który nie radzi sobie z emocjami i odrzuceniem. I to właśnie ten wątek pokazuje, jak cienka jest granica między cierpieniem a katastrofą. I jak łatwo przeoczyć moment, w którym ktoś przestaje sobie radzić…

Tym razem książka nie epatuje brutalnością w oczywisty sposób, ale i tak zostawia ślad. Psychologicznie jest świetnie rozpisana, a emocjonalnie poruszy największego twardziela.

Przyczepiam się jedynie do zakończenie, bo jak to w „Złym opiekunie” powinno być prawnie zakazane. @marcelmoss.autor tak się po prostu nie robi!

Premiera w środę, 22.04.

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwofilia 

#recenzjaprzedpremierowa #czytamirecenzuję #polskiebookstagramy #guineapigoftheday #recenzjaksiazki
W Beskidzie Żywieckim znowu pada deszcz, a wraz z W Beskidzie Żywieckim znowu pada deszcz, a wraz z nim spływa coś znacznie mroczniejszego.

„Dolina tajemnic” już od pierwszych stron wtłacza czytelnika w ciężki, duszny klimat, tak doskonale znany z całej serii o detektywie Norbercie Krzyżu. I jeśli ktoś liczył, że tym razem los trochę go oszczędzi, to cóż, nic z tego. Michał Zgajewski nie odpuszcza swojemu bohaterowi.

Znalezione w strugach deszczu ciało nagiej kobiety szybko łączy się z naszym detektywem, który niemal natychmiast trafia na listę podejrzanych. A to dopiero początek problemów, bowiem nad całą historią wciąż unosi się cień Czarnego Domu i wydarzeń z poprzednich tomów. 

Norbert jak zwykle działa po swojemu, trochę na przekór wszystkim i wszystkiemu. Tym razem jednak zyskuje nieoczekiwanego „partnera” w śledztwie, którym okazuje się wyjątkowo nadgorliwy aspirant Szczepan Bryś. Aczkolwiek duet marzeń to to nie jest.

Z rzeczy zaskakujących jest na pewno wątek prywatny, gdy wreszcie relacja Norberta z córką zaczyna się powoli układać, chociaż życie Norberta nadal dalekie jest od stabilizacji. Bo niby jak tu ją znaleźć, kiedy chłop prowadzi kilka spraw jednocześnie, wpada na trop mafijnych powiązań i jednocześnie zbliża się do mrocznych tajemnic związanych z lokalnymi legendami. Po prostu się nie da. 

Nie zapominajmy jednak, że twórczość Zgajewskiego od początku czerpie ze słowiańskich wierzeń i beskidzkich legend, których również i tu nie brakuje. Tym razem pojawia się motyw palenia czarownic w okolicach Skrzycznego, który dodaje historii jeszcze więcej niepokoju i klimatu. Tym mnie kupił Zgajewski za pierwszym razem i to ciągle na mnie działa.

„Dolina czarownic” nie bawi się w półśrodki, od razu rzuca czytelnika prosto w sam środek wydarzeń i nie pozwala złapać oddechu aż do samego końca. Bez odpowiedzi pozostaje jedynie pytanie, jakiego końca…

Polecam z całego serduszka! Cała seria jest miodzio!
 
Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_agora 

#polskiebookstagramy #recenzjaksiazki #guineapigoftheday #czytampolskichautorów #ksiazkanadzis
najnowsza część biblioteczki. ulubieni autorzy. u najnowsza część biblioteczki.

ulubieni autorzy.
ulubione serie.
ulubione wydania.

zawsze o takim marzyłam.

a marzenia się spełnia.

#biblioteczka #bookshelf #polskiebookstagramy #książkoholizm #kochamczytać
moja biblioteczka - edycja kwiecień 2026. kolorow moja biblioteczka - edycja kwiecień 2026.

kolorowy zawrót głowy.

lubię to bardzo.

#polskiebookstagramy #książkoholiczka #bookshelf #biblioteczka #bookstagrampl
„Miłość nie zazdrości, nie unosi się gniewem…”, al „Miłość nie zazdrości, nie unosi się gniewem…”, ale co, jeśli przybiera zupełnie inną formę? Czy miłość wszystko tłumaczy?

„Dom bestii” to jedna z tych historii, które zostawiają czytelnika w głębokim dyskomforcie, jednocześnie nie pozwalając o sobie zapomnieć.

Głównym bohaterem jest Norbert, który od najmłodszych lat nie miał łatwego życia. Brak poczucia bezpieczeństwa, bieda, odrzucenie i w konsekwencji doświadczenia, które nigdy nie powinny spotkać dziecka. A jednak spotkały, dużo za dużo i z wielu stron.

Kiedy na jego drodze pojawia się Marlena, a wraz z nią uczucie nazwane przez Norberta miłością, wszystko ulega zmianie. Tylko niekoniecznie w sposób, którego byśmy się spodziewali - relacje stają się skomplikowane, granice się zacierają, a Norbert zaczyna walczyć o swoją wizję życia z bezwzględnością i okrucieństwem zupełnie niepasującym do miłości.

„Dom bestii” jest mocno psychologiczny, obserwujemy tu proces przemiany Norberta, począwszy od skrzywdzonego dziecka do człowieka zdolnego do rzeczy, których nie da się usprawiedliwić. I właśnie to jest w tej historii najbardziej przerażające.

Katarzyna Bonda stworzyła opowieść, która zmusza do zadania sobie niewygodnych pytań, 
czy trauma może tłumaczyć wszystko, gdzie kończy się ofiara, a zaczyna sprawca i czy każdy z nas ma w sobie granicę, której nigdy nie przekroczy? Nie znajdziecie tu gotowych odpowiedzi, raczej kawał ciężkiego materiału do przemyśleń.

To zdecydowanie nie jest książka „do poduszki”, chociaż w moim przypadku się nią stała - zaczęłam czytać po południu i skończyłam ciemną nocą, nie mogąc się od niej oderwać. Ta książka uwiera, budzi sprzeciw, ale warto się z nią zmierzyć.

Premiera jutro, 08.04

Szersza recenzja czeka już na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwomuza 

#recenzjaprzedpremierowa #czytampolskichautorów #polskiebookstagramy #zdjeciedlaksiazki #czytajpolsko
Zaobserwuj na Instagramie
madusia 2026 ©
  • Facebook
  • Instagram
Back to top