poprostumadusia.pl

blog o książkach, podróżach i Krakowie

Alt Sidebar
Random Article
Search
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem
  • Podróże
  • Lifestyle
  • Książki
  • Jedzenie
  • Kraków
  • Rowerem

No Widgets found in the Sidebar Alt!

  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Anatomia zbrodni” Val McDermid – recenzja

    12/11/2024 /

    Wznowienia i nowe tłumaczenia to doskonała okazja, żeby sięgnąć po tytuł, który uwielbiamy bądź ten, który wcześniej przegapiliśmy. "Anatomia zbrodni. True Crime: kulisy zbrodni i kryminalistyki" to ten drugi przypadek. Aż sama się dziwię, że wcześniej na nią nie trafiłam,…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Nasze odzyskane miejsca” Alina Staneczek – recenzja

    11/11/2024 /

    Mogłoby się wydawać, że o miłości napisano już wszystko. Przerobiono ją wzdłuż i wszerz, w każdej możliwej postaci i ciężko wymyślić coś zupełnie nowego i oryginalnego, bo przecież "to już było". A mimo to ciągle powstają książki, które w niespotykanie…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „W starym Wiedniu” Paulina Rabczak – recenzja

    10/11/2024 /

    Recenzowanie książek, które mi się podobają, jest w większości proste. Czasem tylko się zdarza, że ciężko mi ubrać zachwyt w odpowiednie słowa i muszę odczekać kilka chwil, aż spłynie na mnie natchnienie. Najgorzej jest jednak w przypadku tych, które podobają…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Papier, kamień, nożyce” Alice Feeney – recenzja przedpremierowa

    09/11/2024 /

    Zimny długi weekend sprzyja czytaniu. Zaszyłam się pod kocem i na zmianę czytam i śpię. Dzięki takiemu trybowi życia udało mi się wciągnąć przedpremierowo niesamowity thriller autorstwa Alice Feeney. Klimatycznie siadł prawie idealnie, tylko śniegu za oknem mi brakowało, żebym…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Poradnik grzebania kotów” Mika Modrzyńska – recenzja

    08/11/2024 /

    Piątkowy wieczór po ciężkim tygodniu to idealny moment na relaksującą lekturę i tak się składa, że ostatnio takich mi nie brakuje. Dzisiaj przychodzę z recenzją piekielnie ciekawej książki o zagadkowym tytule "Poradnik grzebania kotów". Niech Was on jednak nie zmyli…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Ona i dom, który tańczy” Małgorzata Oliwia Sobczak – recenzja

    07/11/2024 /

    W tym roku moje serduszko mocno zabiło dla serii Kolory Zła Małgorzaty Oliwii Sobczak, do grona której w maju dołączyła "Żółć". Miałam ten komfort, że udało mi się przeczytać wszystkie cztery tomy za jednym zamachem, więc można powiedzieć, że mocno…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Kajdany” Bartłomiej Kowaliński – recenzja

    06/11/2024 /

    I w końcu nadeszły one! Długie, jesienne wieczory, podczas których mogę czytać i czytać bez większych wyrzutów sumienia. Mój organizm ma jedną, prostą zasadę - jeśli jest ciemno, to znaczy, że nadszedł moment odpoczynku. I dlatego po zmianie czasu na…

    czytaj dalej
    By Madusia
  • Książki

    Zaczytana Madusia: „Deus Sex Machina” Ewa Stusińska – recenzja

    05/11/2024 /

    Kto by się spodziewał, że za naszego życia nastąpi tak szybki rozwój sztucznej inteligencji? Ostatnio byłam na szkoleniu dotyczącym tego, jaki wpływ może mieć na naszą codzienność i przyznam się szczerze, że nieco mnie to momentami przerażało. Ewa Stusińska w…

    czytaj dalej
    By Madusia
2021222324

Kilka słów o mnie

książki.
podróże.

a w skrócie:
obecnie w Krakowie.
lat 38.
oczy niebieskie.

w razie pytań:
kontakt@poprostumadusia.pl

Tagi

andaluzja (16) andora (2) beskidy (2) bieszczady (4) chorwacja (24) czechy (5) galicja (6) grecja (2) góry (35) hiszpania (33) jaskinia (3) jezioro (11) jura (6) kantabria (1) kastylia - la mancha (8) kastylia-leon (1) korona gór polski (15) kraj basków (3) kujawsko-pomorskie (3) la rioja (2) lombardia (4) mazury (5) miasto (53) mierzeja wiślana (6) morawy (3) morze (37) pieniny (2) podlasie (2) podsumowanie (5) polska (63) premiera (112) recenzja (322) stolice europejskie (6) sudety (8) szlak orlich gniazd (3) słowacja (3) tatry (9) toskania (11) warmia (4) wiatraki (4) włochy (17) zamek (11) zapowiedzi (44) zea (5) żagle (18)

Archiwa

Meta

  • Zaloguj się
  • Kanał wpisów
  • Kanał komentarzy
  • WordPress.org

poprostumadusia

Społeczne oczekiwania wobec kobiet potrafią być pr Społeczne oczekiwania wobec kobiet potrafią być przytłaczające. Te wszystkie „powinnaś”, „musisz”, „tak wypada” słyszała chyba każda z nas. Między innymi to właśnie z taką presją mierzą się bohaterki książki „Dylematy kobiet pracujących” autorstwa Fumio Yamamoto, mająca dzisiaj swoją polską premierę.

To zbiór pięciu opowiadań o kobietach, które próbują odnaleźć własną drogę i to najczęściej wbrew temu, czego oczekuje od nich świat. Każda z nich zmaga się z innymi problemami: samotnością, chorobą, poczuciem zagubienia czy presją społeczną.

Najbardziej poruszyło mnie pierwsze opowiadanie, w którym bohaterka marzy, by w kolejnym życiu zostać… wypławkiem. A wiecie dlaczego? Bo to stworzenie potrafi się odrodzić nawet z najmniejszego fragmentu swojego ciała. Ta niezwykła metafora nabiera sensu dopiero wtedy, gdy dowiadujemy się o jej chorobie i o tym, jak bardzo zmieniła ona jej życie.

Ta książka jest pełna emocji, refleksji i bardzo trafnych obserwacji o ludzkiej naturze. Pokazuje, że wolność, choć przecież tak upragniona, bywa też trudna. Bo gdy nikt nam nie mówi, co mamy robić, nagle okazuje się, że sami musimy znaleźć odpowiedź. I często nie wiemy co z tym zrobić.

Mimo że od pierwszego japońskiego wydania minęło ponad 25 lat, ta książka wciąż pozostaje zaskakująco aktualna. Bo niezależnie od czasu i miejsca, ludzie wciąż próbują odpowiedzieć sobie na jedno pytanie: jak żyć po swojemu?

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_wab 

#recenzjaksiążki #recenzentkaksiążek #czytelniczka #takczytam #polskiebookstagramy
Kwintesencją kobiecości od zawsze i na zawsze jest Kwintesencją kobiecości od zawsze i na zawsze jest dla mnie „Portret kobiecy” Szymborskiej.

„słaba, ale udźwignie.[…]
dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona […]”

Miłosz Kłaczek ma bardzo kiepskie wyniki badań, w czwartek odstawiamy go na dalszą diagnostykę.

niebezpiecznie krąży w powietrzu widmo zeszłorocznego marca, gdy walczyliśmy o Gustawa.

boje się, martwię i czuję jak sparaliżowana.

nie wiem, nie mogę sama nic zrobić, a bezsilność boli najbardziej. 

trzymajcie kciuki.

#kobieta_fotowtorek_2026 #kobieta #portretkobiety #fotowtorek #kobiecość
Siedem filiżanek, siedmiu mężczyzn i jedno życie p Siedem filiżanek, siedmiu mężczyzn i jedno życie pełne wspomnień tak w skrócie można opisać najnowszą książkę Sylwii Markiewicz, chociaż wewnątrz natkniemy się na zdecydowanie więcej.

U schyłku życia często przychodzi moment rozliczeń z przeszłością, a dla Ludwiki Mayer, słynnej aktorki, to także czas na podjęcie najważniejszej decyzji: kto zaopiekuje się jej niepełnosprawną córką Emilią, gdy jej już zabraknie?

Ludwika nie może liczyć na partnera, bowiem wszyscy jej ukochani odeszli przed nią. A było ich aż siedmiu, po których pozostały wspomnienia i siedem tytułowych filiżanek, będących pretekstem do historii o miłości, stracie, karierze i samotności.

Każda herbata to kolejna opowieść. Czasem wzruszająca, czasem gorzka, a czasem pełna ploteczek i anegdot z życia aktorki. W tle pojawia się też rodzina, która zaczyna wykazywać większe zainteresowanie Ludwiką, licząc na przekazanie spadków i opieki nad Emilią. Nikt jednak nie ukrywa, co w tym rozrachunku ma większe znaczenie.

„Siedmiu mężczyzn i siedem filiżanek Ludwiki Mayer” to historia o pamięci, wyborach i o tym, że niektórych decyzji nie warto odkładać na później, o czym pisze do czytelnika sama Ludwika w swoim liście. Osobiście te fragmenty wywarły na mnie największe wrażenie.

Choć książkę czyta się bardzo przyjemnie i ma ciekawy pomysł, zostawiła mnie z mocnym niedosytem, chciałabym spędzić z Ludwiką zdecydowanie więcej czasu. Niektóre historie aż proszą się o rozwinięcie i szkoda, że się go nie doczekały.

Mimo tego - polecam, jest tu dużo pięknych emocji i ciepła. A i wątek kryminalny się znajdzie, który jest prawdziwym zaskoczeniem. 

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_pascal 

#czytampolskichautorów #czytamirecenzuję #polskiebookstagramy #czytajpolsko #flatlayzksiazka
Babeczki, przyjaciółki, koleżanki, siostry, znajom Babeczki, przyjaciółki, koleżanki, siostry, znajome i nieznajome - z okazji naszego święta życzę Wam, żebyśmy zawsze miały wybór. 

I z tego powodu to właśnie dziś chciałam napisać o pewnej niezwykłej książce „Wojenny Klub Książki” autorstwa Kate Thompson. 

Podczas II wojny światowej okupacja miała wiele twarzy i nawet na pozornie spokojnych Wyspach Normandzkich życie mieszkańców było naznaczone strachem, kontrolą i ciągłą niepewnością. I to właśnie tam rodziło się ciche bohaterstwo, o którym nie usłyszymy jednak na lekcjach historii.

Biblioteka Grace La Motté i listonoszka Bea Gold
tworzą tytułowy klub książki, będący małą oazą wolności w świecie zdominowanym przez cenzurę i strach. W czasach, gdy niektóre książki mogły zaprowadzić człowieka prosto do obozu koncentracyjnego, Grace ukrywa zakazane tytuły pod niewinnymi okładkami poradników i potajemnie przekazuje je mieszkańcom wyspy. Bea zaś korzysta z swojej funkcji, by zapobiegać donosom, których plagą zbierała coraz szczerzę żniwo.

Bo w czasie wojny bohaterstwem bywały rzeczy pozornie drobne: pożyczenie książki, przechwycenie listu z donosem, ostrzeżenie sąsiada. 

Kate Thompson w swoich książkach pokazuje, jak skomplikowane były ludzkie wybory w okupacyjnej rzeczywistości. Tu nic nie jest czarno-białe, bowiem każdy walczy z własnym strachem, słabościami i pragnieniem ochrony bliskich. Emocje wybuchały gwałtownie, oceny stawały się boleśnie jednoznaczne, często niemające nic wspólnego z prawdą. 

„Wojenny Klub Książki” to nie tylko poruszająca powieść historyczna, ale też hołd dla zwyczajnych kobiet, które każdego dnia walczyły o zachowanie człowieczeństwa i odrobiny normalności. To także wyjątkowa opowieść o sile przyjaźni, nawiązywaniu relacji na przekór konwenansom, które w wojennym czasie straciły na znaczeniu.  I o miłości, bo czymże byłby świat bez niej…. 

Szersza recenzja czeka na blogasku, a powstało we współpracy barterowej z @wydawnictwoliterackie 

#recenzjaksiążki #czytamirecenzuję #recenzentkaksiążek #polskiebookstagramy #dzieńkobiet
Macie ulubionego Autora bądź Autorkę? Jeśli tak, t Macie ulubionego Autora bądź Autorkę? Jeśli tak, to oznaczcie go w komentarzu (albo u siebie na story czy w poście), bowiem dzisiaj świętujemy Międzynarodowy Dzień Pisarzy i Pisarek.
Chociaż w ten symboliczny sposób doceńmy ich pracę i pokażmy, że są dla nas ważni.

W moim gronie na pewno znajdzie się @majcher_magdalena 
@przemyslawkowalewski.autor @bartosz_szczygielski @weronikamathia_autorka @malgorzataoliwiasobczak @monikaraspen_z_sudetow @zagubionywkarkonoszach @izabelajaniszewska.autorka 

Część z nich będzie miała premiery swoich nowych książek już niedługo, a na blogasku właśnie pojawiły się marcowe zapowiedzi!

Link w bio!

a zdjęcie z Seszeli, gdzie na wyspie Mahe można wędrować po niezwykłych trasach widokowych i zachwycać się dziką naturą.

#dziki_fotowtorek_2026 #polskibookstagram #takczytam #womanportrait #czytaniejestsexy
Czytaliście „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher? Czytaliście „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher? 

Dzisiaj premierę ma trzeci tom, a Borys Dyrda w „Rechtorce” nie jest już tym samym człowiekiem, którego poznaliśmy wcześniej. Po wydarzeniach z „Freli” rozsypał się emocjonalnie, stał się wycofany, pełen poczucia winy i przekonany, że nie należy mu się nic dobrego. Odsuwa od siebie tych, którzy go kochają, jakby karał się za wcześniejsze błędy.

A jednak, gdy w Katowicach dochodzi do brutalnego morderstwa nauczycielki, a o zbrodnię oskarżona zostaje nastolatka, koleżanka córki Krysi, Borys wobec prośby partnerki o pomoc nie potrafi przejść obojętnie. Nastolatka przyznaje się do winy, a policja jest gotowa zamknąć sprawę, chociaż coś tu wyraźnie nie gra. I właśnie wtedy Dyrda zaczyna śledztwo, które okaże się bardziej osobiste, niż mógłby przypuszczać.

Magdalena Majcher po raz kolejny serwuje nam mocną, psychologiczną historię, w której emocje grają pierwsze skrzypce. „Rechtorka” to nie tylko kryminał, powiedziałabym raczej, że to opowieść o stracie, ojcostwie, konsekwencjach własnych decyzji i o tym, jak trudno jest wybaczyć samemu sobie.

To piękne i bolesne domknięcie trylogii. Widać wyraźnie, jak bardzo Borys zmienił się od czasu „Bajtla”. Dorósł, aczkolwiek cena tej dojrzałości okazała się wyjątkowo wysoka.

Jeśli jeszcze nie znacie Kryminalnego Śląska, polecam przeczytać całość jednym tchem. To dopiero wtedy widać pełnię tej historii i rozwój głównego bohatera.

Szersza recenzja czeka na blogasku (jak i wcześniejszych tomów), a powstała we współpracy barterowej z @wydawnictwo_wab 

#polskibookstagram #czytampolskichautorów #zdjeciedlaksiazki #recenzjaksiążki #czytamirecenzuję
Zaobserwuj na Instagramie
madusia 2026 ©
  • Facebook
  • Instagram
Back to top